I babie lato ścieżki wikła…

Ciekawe, czy babie lato pod Babią jest bardziej babie? Pewnie tak, bo określenie babie znaczy tyle co przestarzałe i wzięło się od baby, czyli starej kobiety. Nasza Kobieta – Góra jest stara. Sądząc po wieku piaskowca, który ją zbudował ma ponad 35… milionów lat.

Jesień pod Babią Górą potrafi być zachwycająca. Słoneczna jak tylko jesień potrafi i ciepła jak barwy jesiennych liści. Wtedy właśnie pojawia się babie lato. Jeśli będziemy je śledzić na pewno powikła, poplącze nasze ścieżki i skieruje nas… w krzaki. Tam właśnie najłatwiej je zobaczyć. Unosi się lub zawisa na gałązkach niskich drzew i krzewów. Babie lato bowiem to potoczna nazwa nici przędnej. Naprawdę niewielkie pajączki wspinają się na wyższe rośliny, np. krzewy lub niskie drzewka, prostują odnóża i unoszą wyżej odwłok, po czym zaczynają produkować nić – srebrną jak włosy staruszki (to inna interpretacja nazwy babiego lata). Kiedy osiągnie ona odpowiednią długość, wiatr zaczyna unosić nic wraz z tkwiącym na jej końcu pająkiem. Podobno w taki sposób mogą podróżować nawet setki kilometrów. Żeby wylądować zaczynają zwijać nić. Niesamowite, przyznacie sami.

W naszym Parku babie lato można spotkać chociażby na ścieżkach edukacyjnych, które, nim otworzymy podwoje naszego nowego Centrum Edukacji Przyrodniczej, serdecznie polecamy.