Podstawa

Dawniej, podwaliną góralskich chat często stanowiły warstwy kamieni wybranych z rzeki lub skarpy nad rzeką. Były to fragmenty fliszu karpackiego - skały, która buduje nie tylko masyw Babiej Góry, ale i inne fragmenty Beskidów. Wszak Beskid Śląski zgodnie z podziałem geologicznym zaliczany jest do Zewnętrznych Karpat Zachodnich, zwanych też fliszowymi.

Przed milionami lat na tym miejscu rozlewał się tu zbiornik morski, który był fragmentem Oceanu Tetydy. Materiał skalny, który przynosiły rzeki z lądu osadzał się na jego dnie. Najcięższe jego frakcje – żwiry, piaski i muły  - spadały na dno, a na wierzchu zostawały lżejsze iły. Proces ten powtarzał się co jakiś czas, a więc osady układały się naprzemiennie, zlepiane spoiwem. Powstałe w ten sposób skały zostały sfałdowane, oderwane od dna i przesunięte na północ, po czym wypiętrzone.

Mamy więc pod stopami warstwy hieroglifowe z warstwami piaskowców i margli, które układają się na północnych stokach masywu w ukośnie opadające pasma.

Także one znajdą swoje miejsce na naszej wystawie. Jest to jeden z aktualnie realizowanych tematów w we wnętrzach powstającego Centrum Edukacji Przyrodniczej MORGI. To niezwykle istotny etap - odpowiednie dobranie, ułożenie i wyeksponowanie skał budujących babiogórski masyw jest niezwykle ważne. Przełoży się przecież na efekt merytoryczny wydźwięk naszego Centrum. Wiadomo, grunt to podstawa.